Święta, święta, święta! Trzeba jeszcze posprzątać, zrobić zakupy, kupić prezenty, ubrać choinkę,ozdobić  dom.. no i chyba wszystko.. aaa. A ulepić pierogi? uszka?! Nie wiem czy ze wszystkim zdążę..
Pewnie to wszystko jest wam bardzo dobrze znane.Wszyscy biegają po sklepach, stoją w kolejce, gotują wiele dań.. Trwa świąteczna gorączka.Ja też jej ulegam. Biegam po domu, sprzątam, pomagam mamie przy gotowaniu.




Jednak wiem, ze nie jest to najważniejsze podczas świąt. Jest to czas, który powinniśmy spędzić razem ze swoimi bliskimi, w  wigilię podzielić się opłatkiem, uśmiechnąć się szczerze  i złożyć sobie życzenia. Kto wie, może dla kogoś będzie to moment pojednania się, wybaczenia sobie.
Święta Bożego Narodzenia trwają tylko dwa dni, ale nie oznacza to, ze tylko wtedy mamy być  dla siebie mili, serdeczni, nie udając niczego.Pamiętajmy,że każdy dzień jest dobrym dniem by być dla siebie dobrym i się pogodzić.

Kładziesz się spać. Następnego rana budzisz się wypoczęta, pełna energii.Wstajesz i schodzisz na śniadanie. Jednak nikt się nie cieszy, nie ma uśmiechu na twarzy. Pytasz o co chodzi i dowiadujesz się, że osoba bardzo ci bliska nie żyje. Cały świat się załamuje, jest ci strasznie przykro. Przecież nie rozmawiałeś z nią tak dawno, nie pożegnałeś się nawet, nie powiedziałeś jej jak bardzo ją kochasz i jak bardzo jest ci bliska.
Nie powiedziałeś jej, ze słowa, które mówiłeś podczas waszych kłótni są nie prawdą, że tak na prawdę uważasz że to cudowna osoba, że żałujesz, że tak mało czasu razem spędzaliście i dziękujesz za każdą chwilę spędzaną razem.







Czasem tak bardzo trudno powiedzieć nam te słowa. Gdy kogoś zabraknie, dopiero wtedy uświadamiamy sobie jak bardzo ktoś jest dla nas ważny, jak ogromną rolę odgrywał w naszym życiu.



Dlatego powinniśmy mówić innym jak bardzo ich kochamy, bo nie wiemy co może stać się kolejnego dania.
Nawet jeśli się pokłóciliśmy i jest nam przykro, starać się jak najszybciej pogodzić.Ważne jest też to, żebyśmy spędzali jak najwięcej czasu razem. Człowiek nie powinien żyć w samotności. Powinniśmy dbać o nasze więzi z innymi ludzi. Musimy pamiętać, ze nikt nie żyje wiecznie i kiedyś w końcu umrzemy. Należy kochać, przecież całe życie na kogoś nie będziemy źli! Nie marnujmy czasu na gniewanie się na kogoś. Mówmy miłe słowa i przytulajmy, a przede wszystkim kochajmy!

Hej!

Z powodu wypadających włosów postanowiłam pić herbatę z pokrzywy. Na początku była trochę tym zaskoczona. Pierwsze moje wrażenie,gdy wzięłam pierwszego łyka to " fuuuj jakie to niedobre! " Jednak, po tygodniu przyzwyczaiłam się do tego smaku, a powiem wam, że herbata z pokrzywy nie jest taka dobra.
O pokrzywie myślałam zawsze jak o chwaście na polu, czy podwórku. Ze stron internetowych dowiedziałam się czegoś innego. Pokrzywa posiada  wiele właściwości!


Oto kilka z nich :

• poprawia pracę przewodu pokarmowego - działa pozytywnie na pracę wątroby, trzustki i nerek, ułatwia perystaltykę jelit
• działa moczopędnie - oczyszcza drogi moczowe oraz cały organizm ze szkodliwych produktów przemiany materii
• stosowana w anemii - zwiększa ilość czerwonych krwinek oraz zwiększa poziom hemoglobiny w osoczu
• leczy awitaminozę - dzięki zawartości licznych witamin i substancji mineralnych
• zwalcza różnego rodzaju infekcje - wzmacnia odporność i pomaga uporać się z przeziębieniem
• ułatwia gojenie drobnych ran - zwęża naczynia krwionośne i hamuje krwawienie
• dobrze działa na cerę i włosy - wspomaga leczenie trądziku i zmniejsza wypadanie włosów
•   liście pokrzywy dostarczają witamin C, K, B2, soli mineralnych, związków żelaza, potasu czy wapnia

Pokrzywa hamuje wypadanie włosów, szybciej rosną ,wyrastają nowe oraz poprawia ich wygląd.

Pokrzywy nie należy pić w wypadku:

1. cyst, nowotworu macicy
2. chorób leczonych chirurgicznie
3. przyjmowania leków przeciwcukrzycowych - pokrzywa nasila ich działanie
4. choroby nerek - zalecana konsultacja lekarska
5. ciąża - również skonsultować się z lekarzem, aczkolwiek większość lekarzy nie widzi przeciwwskazań do picia pokrzywy podczas ciąży

Hej hej!
Cóż, nie było mnie 3 tygodnie i strasznie żałuje, że nie było żadnego postu.Pierwszy tydzień zleciał bardzo szybko i drugi też. Nie trzeba było długo czekać, aż zostaliśmy zawaleni nauką, ale tak bywa! Przecież to rok szkolny! Przepraszam za moją nieobecność :)

Osoby, które właśnie czytają ten post pewnie są w podobnym wieku do mojego, w czasie dorastania,dojrzewania. W tym czasie, my jako młodzi ludzie dopiero kształtujemy swój charakter, swoje poglądy, postawy. Mamy swoje wartości w głowie, którymi się kierujemy. Może, gdybyśmy nie prowadzili bliskich relacji z ludźmi, podtrzymanie naszego zdania było by łatwiejsze. Od zawsze dużą rolę w naszym życiu pełnią rówieśnicy, którzy często narzucają nam swoje poglądy. Jesteśmy w takim, a nie innym wieku i potrzebujemy akceptacji od innych. Mając inne zdanie możemy spotkać się z odrzuceniem, dlatego też odrzucamy swoje poglądy.


Oczywiście nie mówię tu o wszystkich, bo trafiają się ludzie którzy na prawdę nie ukrywają swojego odmiennego zdania i brną do przodu.
Ostatnio jednak wiele zachowań robi się "modnych". Widząc, że wiele osób nosi kolorowe, długie skarpetki w paski, to też takie zakładamy. To nic, że wyglądamy w nich naprawdę śmiesznie i nie są w naszym stylu,ale ważne że wyglądamy jak inni. Taki sarkazm! Ale nie tylko to. Jedna osoba ma przedziałek na środku, następnego dnia, pół szkoły. Ktoś pali, my robimy to samo, myśląc, że jest to dla nas dobre.Ćwiczymy, bo inni ćwiczą, nie można przecież być gorszym prawda? :)

Dawno, dawno temu , we wiosce na dalekim wschodzie, mieszkała bogata wdowa, która wychowywała dwie córki i pasierbicę. Córki te, chociaż nie były piękne, myślały, że podobają się wszystkim i dlatego zachowywały się krzykliwie oraz dumnie. Natomiast pasierbica, chociaż była dziewczyną niezwykłej urody, była bardzo skromna i wstydliwa. To ona wykonywała wszelkie prace w domu i w gospodarstwie, więc w przeciwieństwie do swoich przyrodnich sióstr i macochy, nie miała czasu, by się stroić. Ciągle chodziła w łachmanach, brudna i usmolona. Dlatego nazywano ją ,,Kopciuszkiem”...

Na pewno wielu z was w tej chwili przypomną się wieczory w dzieciństwie, kiedy siadaliście, a mama czytała wam bajki. Prawda, że było cudownie? Nie znaliśmy wtedy jeszcze literek i musieliśmy zadowolić się tym, co czytają nam rodzice. Niestety słuchanie bajki nie trwało długo, ponieważ zaraz wędrowaliśmy po krainie snu.. Z momentem ukończenia 6 lat i wstąpienia do szkoły z czasem sami potrafiliśmy łączyć literki i powoli czytać. W mojej szkole często były zadawane wierszyki, każdy uczeń starał zawsze nauczyć się jak najlepiej, żeby nie wyjść gorzej od kolegów i koleżanek. Gdy zaczęły się lektury u wielu zniknęła radość z czytania, a stała się okropnym przymusem. Z wiekiem w naszych rękach pojawiała się coraz mniej i mniej książek..


To prawda, że kto czyta, żyje podwójnie. Zrozumieją to raczej osoby, które czytają. Czytając łączymy się z bohaterami i przeżywamy z nimi  wszystkie ich radości i smutki. Otwierając książkę,otwiera się przed nami inny świat, pełen przygód i rzeczy, które w realnym świecie nie istnieją.

• Czytanie to świetne ćwiczenie dla naszego mózgu.
•  Czytanie wzbogaca słownictwo.
•  Czytanie ubogaca pisanie.
•  Czytanie poszerza wiedzę.
•  Czytanie poprawia koncentrację i pamięć.
• Czytanie rozwija wyobraźnię.
• Czytanie buduje poczucie własnej wartości.          
•  Czytanie czyni Cię świetnym rozmówcą.
•  Czytanie daje satysfakcję i zabija nudę.

Hejka kochani!

Dziś chciałabym wam opowiedzieć o osobie, która dała mi wiele do myślenia.

"W wieku 8 lat wychodząc ze szkolnego autobusu, wpadł pod ciężarówkę. Lekarze nie dawali mu szans. Przeszedł trzy trepanacje czaszki. Przez dwa miesiące był w śpiączce, trzy przeleżał w szpitalu. Kiedy się obudził, nie pamiętał nic. Nie poznawał nikogo i niczego. Na nowo musiał uczyć się świata. Po wypadku ma krótszą lewą nogę, niesprawną rękę, niedowład prawej części ciała i nie widzi na lewe oko. - Nie mogłem chodzić, ale po wielu latach rehabilitacji odzyskałem częściową sprawność. Pewnego dnia - mimo ruchowych ograniczeń - zacząłem biegać. I tak od ponad dziesięciu lat regularnie startuję w maratonach, a od jakiegoś czasu w biegach ultra, na bardzo długich, czasem nawet kilkusetkilometrowych dystansach."