I tak minął rok 2014. Dla mnie był to rok udany. Uświadomiłam sobie wiele  rzeczy, trochę się zmieniłam i to co najważniejsze- jestem szczęśliwa! Było wiele wspaniałych chwil, które z uśmiechem na twarzy będę wspominać. Nie brakowało jednak chwil załamania, kiedy nie wiedziałam co zrobić, ale  i takie momenty są potrzebne w życiu człowieka,ponieważ dzięki temu może się czegoś nauczyć.

Przyszła pora sprawdzić, czy spełniłam postanowienia 2014roku!

Moim pierwszym postanowieniem było mieć szczuplejsze uda, łydki i wyrzeźbiony brzuch.
Moja przygoda z ćwiczeniami była bardzo trudna, często bywały chwile, kiedy w siebie wątpiłam i nie chciało mi się ćwiczyć. Jednak jestem takiego zdanie, że nie ważne jak wolno robi się kolejne kroki, ważne, że nie siedzi się bezczynie na tyłku.Nie zmieniło się wiele w moim ciele, ale jestem z siebie zadowolona. Na brzuchu są wyczuwalne mięśnie, lecz czeka mnie jeszcze walka z tłuszczykiem.Nie będę wstawiła teraz zdjęć, ponieważ czeka mnie jeszcze trochę pracy.


Moim marzeniem był także aparat. Ten, który posiadałam, był słaby i na dodatek się psuł.Teraz bez problemu mogę robić zdjęcia.


Ostatnim postanowieniem było przemalowanie pokoju. Kolor, który wybrałam to turkusowa fala. Ciężko malowało się samemu, ale jest satysfakcja :)

 Święta, święta, święta! Trzeba jeszcze posprzątać, zrobić zakupy, kupić prezenty, ubrać choinkę,ozdobić  dom.. no i chyba wszystko.. aaa. A ulepić pierogi? uszka?! Nie wiem czy ze wszystkim zdążę..
Pewnie to wszystko jest wam bardzo dobrze znane.Wszyscy biegają po sklepach, stoją w kolejce, gotują wiele dań.. Trwa świąteczna gorączka.Ja też jej ulegam. Biegam po domu, sprzątam, pomagam mamie przy gotowaniu.




Jednak wiem, ze nie jest to najważniejsze podczas świąt. Jest to czas, który powinniśmy spędzić razem ze swoimi bliskimi, w  wigilię podzielić się opłatkiem, uśmiechnąć się szczerze  i złożyć sobie życzenia. Kto wie, może dla kogoś będzie to moment pojednania się, wybaczenia sobie.
Święta Bożego Narodzenia trwają tylko dwa dni, ale nie oznacza to, ze tylko wtedy mamy być  dla siebie mili, serdeczni, nie udając niczego.Pamiętajmy,że każdy dzień jest dobrym dniem by być dla siebie dobrym i się pogodzić.

Kładziesz się spać. Następnego rana budzisz się wypoczęta, pełna energii.Wstajesz i schodzisz na śniadanie. Jednak nikt się nie cieszy, nie ma uśmiechu na twarzy. Pytasz o co chodzi i dowiadujesz się, że osoba bardzo ci bliska nie żyje. Cały świat się załamuje, jest ci strasznie przykro. Przecież nie rozmawiałeś z nią tak dawno, nie pożegnałeś się nawet, nie powiedziałeś jej jak bardzo ją kochasz i jak bardzo jest ci bliska.
Nie powiedziałeś jej, ze słowa, które mówiłeś podczas waszych kłótni są nie prawdą, że tak na prawdę uważasz że to cudowna osoba, że żałujesz, że tak mało czasu razem spędzaliście i dziękujesz za każdą chwilę spędzaną razem.







Czasem tak bardzo trudno powiedzieć nam te słowa. Gdy kogoś zabraknie, dopiero wtedy uświadamiamy sobie jak bardzo ktoś jest dla nas ważny, jak ogromną rolę odgrywał w naszym życiu.



Dlatego powinniśmy mówić innym jak bardzo ich kochamy, bo nie wiemy co może stać się kolejnego dania.
Nawet jeśli się pokłóciliśmy i jest nam przykro, starać się jak najszybciej pogodzić.Ważne jest też to, żebyśmy spędzali jak najwięcej czasu razem. Człowiek nie powinien żyć w samotności. Powinniśmy dbać o nasze więzi z innymi ludzi. Musimy pamiętać, ze nikt nie żyje wiecznie i kiedyś w końcu umrzemy. Należy kochać, przecież całe życie na kogoś nie będziemy źli! Nie marnujmy czasu na gniewanie się na kogoś. Mówmy miłe słowa i przytulajmy, a przede wszystkim kochajmy!